Doorgaan!
Daar ben ik weer, ja een eigen huis naar je zin maken kost veel handwerk. Helaas de badkamer is gesloopt, de muren liggen eruit, gordijnen zijn afgehaald, de puin is naar de sloop gebracht. Alles waar wijzelf ons steentje aan konden bijdragen is gedaan. Nu is het de taak aan de vakmannen.
Over ongeveer 3 weken zouden die dan klaar moeten zijn en dan kunnen we bedenken hoe het moet met de vloerbedekking en gordijnen! EN hoe moet het met de inloopkast wij hebben van de indeling aangepast en nu zijn 2 slaapkamers omgetoverd tot master bedroom en inloopkast. De indeling moet handig zijn en 1 knik in de wand maakt het voor mij een klein beetje moeilijk! Maar daar komen we nog wel uit.
Tussen alle drukte door heb ik dan afgelopen vrijdag persoonlijk afscheid genomen van een vriendin, ze had kanker en de artsen konden niet veel meer doen kregen we donderdag te horen. We hadden ons bezoek vrijdag al gepland en we wilde nog 1x gaan. Voor mijn gevoel heeft ze beseft dat wij er waren! Zaterdagmiddag ging ze hard achteruit. Vrijdag had ze al zoveel pijn… Zondag om 14.45 kreeg ik een telefoontje, ze had definitief verloren van die rotziekte, eindelijk rust, eindelijk verlost van de pijn. Ilse, rust zacht.
Kon ik nu maar even slopen! Kon ik nu maar even rammen! Ik heb het dus maar op tekenen gezet. Mijn inloopkast en opnieuw en opnieuw.
Ik ga verder.
